Een zestienjarige jongen. Zestien verschillende zorginstellingen. Een systeem dat zegt er te zijn om te helpen, maar waarin papierwerk belangrijker lijkt dan mensen. In deze aangrijpende blog volgen we het verhaal van een jongere die ondanks alle tegenslagen vecht voor zijn toekomst. Het laat zien hoe de bureaucratie in de jeugdzorg menselijke groei in de weg kan staan, maar ook hoe er altijd hoop gloort als we de mens achter het dossier durven te zien. Een confronterend verhaal over de werkelijkheid van de jeugdzorg in Nederland, waarin de stem van de jongere centraal staat.